പ്രണയം ,
എനിക്കൊരു ചുടുനിരുറവ ആയിരുന്നു
പൊള്ളുന്ന വെയിലില് ഉരുകുന്ന വിയര്പ്പായ്
ഉരുകുന്ന കനലില് തെളിയുന്ന കണ്ണീരായ്
പാദതിലേക്കൊഴുകും സത്യത്തിന് ചുടുരക്തകട്ടയായ്
ഈ വെയിലില് വേറൊരുനീരെനിക്കെന്തിന്..
നിമിഷങ്ങള് നിനക്കു സ്വന്തം
എരിയുന്ന അടുപ്പില് പെയ്യുന്ന മഴയായി
നിനക്കുള്ള ഒരു പിടി ചോറ് .
കാതിരിപ്പിന്റെ കനലുകള് കണ്ണിലേറ്റുമ്പോള്
നീയറിഞ്ഞില്ല എന്റെ നിമിഷങ്ങളെ
കടം തരുകയല്ല, ഈ നിമിഷങ്ങളെ
ഞാന് സമര്പ്പിക്കയാണ്,
എരിയുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ പതറുന്ന ഇടിപ്പുപോല് .
ഋതുമാറി ഒഴുകിയ മഴയുടെമേല് പെയ്തൊ-
രുഷ്ണകാറ്റുപോലെന് പ്രണയം.
കനല് പോലെ തിളങുമീ മണ്ണില്പ്പതിച്ചൊരു-
തുള്ളി രക്തത്തില് കാണുന്ന മുഖമാണെന് പ്രണയം.
19 December 2008
ഉഷ്ണകാറ്റ്
Posted by
ഹേമാംബിക | Hemambika
at
19.12.08
5
comments
Subscribe to:
Posts (Atom)