പ്രിയപ്പെട്ട മഴയ്ക്ക്,
എനിക്കിവിടെ സുഖമാണു.
നീ വന്നപ്പോഴൊന്നും ഞാന്‍ കാണാന്‍ നിന്നില്ല, കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു.
എത്രയോ വെറുത്തു, എന്തിനെന്നറിയില്ല.
ഓരൊ തുള്ളിയും തോണ്ടിയെറിഞ്ഞു, ഓരൊ കാറ്റിനെയും പഴിച്ചു,
അടരുവാന്‍ വയ്യാത്ത തുള്ളികളെല്ലാം കുലുക്കിയെറിഞ്ഞു,
അറിയാതെ പോലും തൊടാതിരിക്കാന്‍ കൈ വലിച്ചെടുത്തു...
അങ്ങനെ ഞാന്‍ നിന്നോടു മത്സരിച്ചു.
ക്ഷമിക്കു, ഒരായിരം തുള്ളിതവണ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു.
ഞാനിവിടെ കാത്തിരിക്കുകയാണു. നീ വരണം.
കുടയില്ലാതെ, ചെരുപ്പില്ലാതെ, ഈറനല്ലാത്ത മുടിയുമായി,
ഒഴുകിയിറങ്ങാന്‍ ഒരു കുങ്കുമപ്പൊട്ടുമണിഞ്ഞു ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കയാണു.
ഈ ഞാന്‍
